Օրերս մենք դասարանով գնացինք «Էրեբունու» թանգարան, շա՜տ տպավորված եմ:Ես իմացա մեր հին Երևանի պատմությունը , իմացա նաև Խալդ ասծո մասին: Մենք գիդի հետ շրջեցինք ամբողջ թանգարանով մեկ: Առաջին անգամ ես պեղումներ արեցի և գտա մի հսկա կավե կճուճ , ինձ օգնեց Անրին: Թանգարանի բարձունքից տեսանք մեր մեծ քաղաք Երևանը:Շատ հետաքրքիր լուսանկարներ արեցինք:Խորհուրդ կտամ ընկերներիս, ովքեր դեռ չեն եղել անպայման այցելեն մեր Էրեբունու թանգարանը, ես էլի հաճույքով կգնամ, որովհետև դեռ շատ ուսումնասիրելու, պեղելու և սովորելու բաներ կան:
Day: December 13, 2020
«Չարլին և շոկոլադե գործարանը » Ronald Dahl
Ուիլի Ուոնկան մենակ կանգնած էր գործարանի բաց դարպասների ներսում: Եվ ինչպիսի՜ արտասովոր փոքր մարդ էր նա:Գլանաձև սև գլխարկեր դրել , հագին մուգ մանուշակագույն թավշե ֆրակ էր: Տաբատը ՝ մուգ կանաչ:Ձեռնուցները ՝ մոխրագույն ու մարգարտափայլ:Իսկ ձեռքին՝ ոսկե գլխարկով ընտիր ձեռնափայտ:Իսկ պսպղուն աչքերը , թվում էր , թե անընդհատ քեզ են նայում:զակը ծածկում էր խնամված սև այծամորուսը:Ամբողջ դեմքը ուրախությունից ու ծիծաղից փայլում էր:Եվ ի՜նչ ճարպիկ էր երևում: Ի՜նչ աշխույժ , կայտառ ու կենսախինդ մարդ էր:Բոլորին ուղեկցեց «Շոկոլադե սրահ» Գործարանը նման էր լաբիրինթոսի:Ջո պապիկը Չարլիին անընդհատ ասում էր . -Ձեռքս բաց չթողնես:Ուոնկայի «Շոկոլադե սրահը» մեծ է նույնիսկ ֆուտբոլի դաշտից:
Չարլին շատ տպավորված էր:
Մարկ Վարդանյան/MV 