Day: February 22, 2021

Ինչքան որ հուր կա իմ սրտում — բոլորը քեզ.
Ինչքան կրակ ու վառ խնդում — բոլորը քեզ.—
Բոլո՜րը տամ ու նվիրեմ, ինձ ո՛չ մի հուր թող չմնա՝
Դո՜ւ չմրսես ձմռան ցրտում.— բոլո՜րը քեզ..

Այս բանաստեղծությունը սիրո մասին է պատմում ,անբաժանության ու բարության: Իմ կարծիքով այս բանաստեղծությունը կարելի է նվիրել քույրիկին, մայրիկին, հայրիկին ու բոլոր նրանց ում սիրում ես:

Վըտակը ժայռից ներքև է թըռչում,
Թափ առած ընկնում քարերի գըլխին,
Զարկում ավազին, շաչում է, ճըչում,
Ճըչում անհանգիստ, փըրփուրը բերնին։

Ինչպես ծերունին, ձենով պառաված,
Ձայնակցում է ժիր թոռնիկի երգին,
Այնպես է ծերուկ անտառը կամաց
Արձագանք տալի ջըրի աղմուկին։

Այնինչ բընության զըվարթ համերգի

Ունկընդիրն անխոս ու հավերժական,
Ժայռը մտախոհ՝ իր մըռայլ մըտքի
Ետևից ընկած լըսում է նըրան։

Բառարան

Ժիր-ուրախ-աշխույժ

Վտակ- առվակ

Մտախոհ-խելամիտ

Ձայնակցում-միանալ երգին-երգակցել