Posted in Մայրենի, Առաջադրանքներ, Ընթերցանություն

Խորհրդավոր պարտեզը

Պարտեզի բանալին

Այս դեպքից երկու օր անց Մերին առավոտյան՝ աչքերը բանալու պես, նստեց տեղում ու Մարթային ասաց. -Նայի՜ր մացառուտնին, Նայի՜ր մացառուտնին: Տեղափարափ անձրևը դադարել էր,քամին գորշ մշուշն ու ամպերը մի գւշերվա քշել ցրել էր:Հիմա քամին սկսվել էր ու մացառուտի վրա բարձր, պայծառ կապույտ երկինք կամար էր կապել:Մերին երբևէ չեր տեսել , որ երկինքն այդքան կապույտ լիներ:Հնդկաստանում այն տաք ու այրող էր, այստեղ այն զով էր ու մուգ կապույտ և գեղեցիկ, անհատակ լճի պես փայլում էր:Այստեղ – այնտեղ՝բարձր կամարակապ կապույտի մեջ ձյունաճերմակ գեղմով փոքրիկ ապեր էին լողում :

Մերիի համար անհամեմատելի երկու աշխարհներ էին…

Նա փորձում էր գտնել Խորհրդավոր պարտեզի բանալին

Leave a comment