Աղջկա խնդրանքը
Ժամանակով մի աղջիկ էր ապրում: Նա արև շատ էր սիրում: Վաղ առավոտից հիանում էր ոսկեզօծ գնդով և հետևում նրան մինչև վերջալույսը: Իսկ երբ արևն անհետանում էր սարերի հետևում, պառկում էր իր փայտե մահճակալին և միայն արևի մասին էր մտածում: Ամռան արևն անխնա այրում էր: Մարդիկ տանջվում էին անվերջանալի տապից: Ծարավից թոշնել էին ծառ ու ծաղիկ: Այդ ժամանակ փոքրիկ աղջիկը հասկացավ, որ մարդիկ առանց անձրևի ապրել չեն կարող: Մի օր նա կանգնեց ուղիղ արևի տակ և նրան խնդրեց.
-Սիրելի՛ արև, մարդկանց անձրև է պետք:
- Տեքստից դուրս գրեք մեկական գոյական և ածականյ:
Գոյական-ծառ,
Ածական-փոքրիկ
- Դուրս գրեք մեկ բարդ բառ և նրա արմատներով ստացեք մեկական նոր բառ:
Վերջալույս-վերջ-ա-լույս-վերջավորություն-լուսատիտիկ
- Դուրս գրեք մայրամուտ, զմայլվել բառերի հոմանիշները:
Մայրամուտ-վերջալույս,
Զմայվել-հիանալ
- Կոչական ունեցող նախադասությունը գունավորեք::