Մեր ճանապարհը մեզ նորից տարավ դեպի Արատես։ Արատեսում չքնաղ տեսարաններ էին բացվում դեպի սարեր։ Գիշերները մենք խարույկի մոտ նստած խոսում էինք, բայց ես մտածում էի՝ ի՞նչն է այս հրաշք տեղը այսպես գեղեցկացնում ու ես հասկացա,որ ես իսկապես դարձել եմ Արատեսցի։ Շատ տպավորիչ էր։ Ես շատ անգամներ գնացել եմ Արատես, բայց երբեք այսպիսի տպավորությամբ չեմ եկել։