Posted in Հայրենագիտություն, Հաշվետվություն

Ճամբար դեպի Արատես

Մեր ճանապարհը մեզ նորից տարավ դեպի Արատես։ Արատեսում չքնաղ տեսարաններ էին բացվում դեպի սարեր։ Գիշերները մենք խարույկի մոտ նստած խոսում էինք, բայց ես մտածում էի՝ ի՞նչն է այս հրաշք տեղը այսպես գեղեցկացնում ու ես հասկացա,որ ես իսկապես դարձել եմ Արատեսցի։ Շատ տպավորիչ էր։ Ես շատ անգամներ գնացել եմ Արատես, բայց երբեք այսպիսի տպավորությամբ չեմ եկել։

Leave a comment