Լեզվական աշխատանք

315. Փակագծում տրված գոյականները եզակի կամ հոգնա կի ձևով գրի՛ր (պահանջվող ձևն ինչպե՞ս գտար):

    (Տղա)Տղան  համարձակ առաջ եկավ: (Օր) Օրերը ամառանոցում արագ ու հետաքրքիր են անցնում: Ծովափի ժայռերին թառել են սպիտակ  թռչունները(թռչուն): (Ոստիկան)  Ոստիկանները այդ տանը մի իսկական գազանանոց հայտնաբերեցին: (Մարդ) Մարդիկ  կարող են հիսուն ձևով «այո» ասել, բայց այդ բառի գրության միայն մեկ (ձև) ձև կա: Այդ լճի (ջուր)  ջուրը երբեք չի սառչում: Մաքուր, անձրևից դեռ թաց (փողոց)փողոցը դատարկ էր: Հավանաբար (մարդ)  մարդիկ քնած էին:

Ենթական հարամարեցրեցի ստորոգյալին

316. Փակագծում տրված բայերը եզակի կամ հոգնակի ձևով գրի՛ր (ո՞ր դեպքում հոգնակի գրեցիր
Փղի համար կնճիթր շատ կարևոր  է(է, են): Նա դրանով է (է, են) ուտում ու խմում: Ձագը մոր ետևից վազում է (է, են)՝ կնճիթով նրա պոչը բռնած: Փիղ ծնողները կնճիթով «ապտակում» են(է, են) չարաճճի ձագուկին, որը սովորաբար փոքր ավտոբուսի չափ (է, են)  է լինում:
Երբ փիղն ընկնում  է (է, են) փոսը կամ խճճվում թակարդում, մյուս փղերը մեկնում են (է, են) կնճիթներն ու նրան օգնում են (է, են): Փիղն առանց կնճիթի չի(չի, չեն) կարող ապրել, բայց աֆրիկյան սավաննաներում հանդիպել  են  (է, են) կնճիթից զրկված փղեր: Այդպիսի փղերին ընկերներն  են  (է, են) կերակրում: Փղերն իրենց վիրավոր կամ հիվանդ ընկերոջը  չեն (չի, չեն) լքում:
 Վաղուց ի վեր Հնդկաստանում փիղն ու մարդը բարեկամություն.են(է, են) անում: Խելացի ու հասկացող կենդանիները ոչ միայն ծանր աշխատանք (է, են) են անում ու կատարում մարդու հանձնարարությունները, այլև, որպես հոգատար դայակներ, խնամում են (է, են) երեխաներին: Պապը, հայրն ու թոռը կարող են (է, են) նույն փղի «սաները» լինել. չէ՞ որ փղերը երկար են (է, են) ապրում՝ յոթանասունից ութսուն տարի:

317. Կետերը փոխարինի՛ր ո՞վ հարցին պատասխանող բառով, որը դեմքով ու թվով համաձայնի ստորոգյալին (բային): Դեմքով ու թվով ստորոգյալի հետ համաձայնող անդամին ի՞նչ անուն կտաս:
            Մայքլ(ո՞վ) առայժմ մրցակից չունես:
            Բայց  նա (ո՞վ) շուտով կհայտնվի:
             Ես(ո՞վ) ամեն ինչ արել եմ նրա գալուստն արագացնելու համար:
     Առանց արժանի մրցակցի դու(ո՞վ) չես կարող ավելի ուժեղ ու համարձակ           դառնալ:
       Աշխենն  (ո՞վ) է լինելու քո օգնականը:
       Դու (ո՞վ) էլ, իհարկե, նրա՛ն ես օգնելու:
Դեմքով ու թվով ստորոգյալի հետ համաձայնող անդամը ենթական է։

318. Փակագծում տրված բայերը եզակի կամ հոգնակի ձևով գրի՞ր (պահանջվող ձևն ինչպե՞ս գտար):

  Մեր աղմկոտ, ուրախ փողոցի երեխաները երբեմն ծաղրել էին (էր, էին) նրան: Նա ինչ-որ փորձարարական արհեստանոցում աշակերտ էր (էր, էին): Ես գիտեի (գիտեի, գիտեինք), որ նա այնտեղից հաճախ զանազան լուծույթներ ու փոշիներ էր (էր, էին) բերում ու ինչ-որ փորձեր անում՝ մրոտելով տատիկի տունը: Երբեմն էլ մենք խնդրում էինք(էի, էինք), որ նա իր փորձերը մեզ էլ ցուցադրի (ցուցադրի, ցուցադրեն):

319. Ստորոգյալի հետ համաձայնող անդամն անվանում են ենթակա: Փորձի՛ր բացատրել՝ ենթական ու ստորոգյալն ինչո՞ւ են նախադասության գլխավոր անդամներ: Ինչպե  կոչվեն նախադասության մյուս անդամները:

Ենթական և ստրոգյալը համարվում են նախադասության գլխավոր անդամներ, որովհետև ենթական պատասխանում է ինչ, ինչեր և ով, ովքեր հարցին, իսկ սորոգյալը՝ ինչը կամ ով ինչ արեց հարցին: Նախադասության մյուս անդամները կոչվում են լրացուցիչ  անդամներ: