Ղարողլանյանների
գերդաստանի բոլոր
շառավիղները
զավեշտալիության հասնող
ծայրաստիճան աղքատ էին
ապրում։
Ոչ ոք չէր հասկանում
թե որտեղից էինք փող ճարում ,
որ փորներս գոնե մի բան
մտներ․անգամ ընտանիքի
տարեցները։Բայց
ամենակարևորն էն էր որ մեր
ազնվությունն էլ էր բոլորին հայտնի։Մեր ազնիվությունը ,
կլիներ տասնմեկ դար բոլորին
հայտնի էր ։Դեռ էն
ժամանակներից , երբ ,գոնե
մեր կարծիքով աշարհի
ամենահարուստ ընտանիքն էինք եղել։Նախ հպարտ էինք ,
հետո՝ ազնիվ, ապա և հավատում էինք խղճով
ապրելուն․․․
Արամը երրորդ դասարանի աշակերտ է: Անվճար դպրոցների խնամատար խորհուրդը որոշել է տեսչական այց կատարել Էմերսոնի անվան իրենց դպրոցը: Նրանք առանձնապես չէինմտահոգվում փոքր քաղաքներում սովորող երեխաների մասին և եթե րանց մեջ բթամիտներ ու տհասներ էին լինում, դա բնական երևույթ էին համարում փոքր քաղաքիհամար: Պաշտոնական տեղեկագրերը իրենց թաղամասի ժողովրդի մասին վկայում էին, թեիրենց գլխի ձևը՝ սխալ, կուրծքը՝ ներս ընկած, ողնաշարը՝ կոր ու ձայնը խուլ է, մինչդեռիրենց ուսուցիչների տպավորությամբ պատկերը այլ է. արվարձանաբնակ աշակերտներիգլխի ձևը անբասիր, կուրծքը՝ բարձր, կազմվածքը՝ դասականորեն մարզական ու ձայնըզրնգուն է, իսկ խանգարող միակ արատը վայրենի եռանդն է, որը ծախսելու համար առիթեն փնտրում: Այսպես, այցի օրը Արամը որոշում է ցույց տալ իրեն լավագույնս: 17 աստիճանբարձրանալու փոխարեն նա ցատկում է՝ հայտնվելով բեմի կենտրոնում, ցույց է տալիս լայնկուրծքը: Երբ ասում են, արտաշնչիր որքան կարող ես, 4 րոպե շարունակ արտաշնչում է մինչև ասում են՝ դադարեցնի և նույն կերպ շնչում, մինչև խնդրում են դադարեցնել:
Ուսուցչուհի օրիորդ Օգիլվին նրանց հասկացնում է, որ եթե չդադարեցնեն՝ Արամըկարտաշնչի կամ կշնչի այդպես մինչև երեկո:
Հանձնաժողովը և միստր Ռիքենբեքերըայնպես բավարարված են արդյունքով, որ այդ օրվանից իրենց դպրոցի խնամատարխորհուրդը վճռում է ձեռ քաշել բոլոր տեսակի բժշկական ստուգումներից:
Մարկ Վարդանյան/MV 