Posted in Մայրենի, Նախագծեր, Առաջադրանքներ, Uncategorized

«ԳԱՐՈՒՆ»

2. «ԳԱՐՈՒՆ»

Գարունը այնքա՛ն ծաղիկ է վառել,
Գարունը այնպե՛ս պայծառ է կրկին.
— Ուզում եմ մեկին քնքշորեն սիրել,
Ուզում եմ անուշ փայփայել մեկին։
Այնպե՛ս գգվող է երեկոն անափ,
Ծաղիկներն այնպես նազով են փակվում.
— Շուրջըս վառված է մի անուշ տագնապ,
Մի նոր հուզում է սիրտըս մրրկում
Անտես զանգերի կարկաչն եմ լսում,
Իմ բացված սրտում հնչում է մի երգ.
— Կարծես թե մեկը ինձ է երազում,
Կարծես կանչում է ինձ մի քնքուշ ձեռք…

1908թ.


Սովորե՛ ք անգիր ( բերանացի)

  1. Գտիր ընգծված բառերից առնվազն երկու հոմանիշ։
    Անուշ-քնքուշ
    Հուզում-տագնապ
    Նազով -քնքշորեն։

2. Կետերի  փոխարեն գրել համապատասխան  ածանցները:

անկենդան, չկամ, չխոսկան, տգետ, հայրիկ, կիսել, փառավոր-, վայրենի, աղավաղել, արևելյան, եռանդքում, ազդություն, դողդոջում, հնչյուն, համեր:

Leave a comment