Category: Ընթերցանություն

Վերջապես եկավ Չարլիի սպասված օրը:Արեգակը այդ օրը շողում էր պայծառ բայց դեռ գետինը ծածկված էր ճերմակ ձյունով, օդն էլ սառն էր :Ուոնկայի գործարանի դարպասների առջև հսկայական խումբ էր հավաքվել՝ դիտելու այն հինգ երջանիկներին, որ պատրաստվում էին այդ դարպասներից ներս խուժել: Ոգևորությանը չափ ու սաման չուներ : Ժամը տասը դեռ չկար:Մարդիկ աղմկում էին ու հրմշտում իրար, իսկ ոստիկանները փորձում էին հեռու պահել դարպասներից:Ինչ -որ տեղ՝ հեռվում, եկեղեցու զանգերը խփեցին ժամը տասը:Ամբոխը մեկ մարդու պես պապանձվեց: Երեխաները դադարեցին այսուայնկողմ վազվզել : Բոլորին հայացքն ողղվել էր գործարանի դարպասներին: -Ահա նա, – լսվեց մեկի ձայնը,- նա է:

Եվ իսկապես նա էր:

Ես ՝ Ուիլի Ուոնկաս, որոշել եմ հինգ երեխայի թույլ տալ այս տարի այցելել իմ գործարան։ Նրանք կշրջեն այնտեղ և իրենց աչքերով կտեսնեն իմ բոլոր գաղտնիքները ու հրաշքները։ Նրանց ուղեկցելու եմ անձաբ ես։ Իսկ շրջագայության վերջում՝ որպես հատուկ նվեր, հինգն էլ կստանա այնքան շոկոլադ ու քաղցրավենիք, որ նրանց կբավարարի ամբողջ կյանքի ընթացքում։

Եթե դու , ինչ որ բան սրտով , շատ – շատ ուզես ,երազանքներդ կիրականանան 100% , իսկ եթե քիչ ու միչ ուզես կիլինի միայն 50%: Չարլիի երազանքը կատարվեց նա գտավ վերջին ՈՍԿԵ ՏՈՄՍԸ, ուռաաաա՝ բոլոր մարդիկ իմացան դրա մասին ,և լրագրողները իրենց թերթրի վրա գրում էին ,որ”Վերջին ՈՍԿԵ ՏՈՄՍԸ գտնված է”։

• 

Ուոնկայի գործարանը

Սա մի աղքատ մեծ ընտանիքի մասին է։Ծանոթացեք սա պարոն Բաքետն է, իսկ սա` տիկին Բաքետը։Այս երկու շատ ծեր մարդիկ պարոն Բաքետի մայրն ու հայրն են՝ Ջո պապիկը ու Ջոզեֆինա տատիկը։Այս ընտանիքում ապրում են 6 մեծահասկ և մի փոքրիկ Չարլին։ Չարլին գնում էր դպրոց, և նա երազում էր <<շոկոլադե սալիկների մասին>>։ Նրանք ապրում էին մի մեծ շոկոլադե գարծարանի մոտ ,որի տերը պարոն Ուիլի Ուոնկան էր։Միակ սնունդը, որ կարողանում էին իրենց թույլ տալ նախաճաշին, հաց ու կարագն էր, ճաշին՝ խաշած կարտոֆիլն ու կաղամբը, ընթրիքին էլ կաղամբապուր։Ընտանիքում միակ աշխատող եղել է պարոն Բաքետը։ Չարլիի ծննդին նրան նվիրում էին սալիկներ Պարոն Ուոնկան և հնդիկ արքայազնը

Արքայազն կանչեց Ուիլի Ուոնկային ,որ շոկոլադե պալատ կառուցի։ Ուիլի Ուոնկան սարքեց ,բայց զգուշացրեց, որ պալատը կարող է հալվել։ Արքայազն գիշերը գնաց պալատ, պառկեց ու քնեց շոկոլադե մաղճակալի վրա։Մյուս օրը արքայազն արքայազնը արթնացավ շոկոլադի ծովում ։ Չարլին պապիկին հարցնում է ,սա իրական պատմություն է, ծերուկը պատասխանեցին այո՝ իրական պատմություն է։

Արևն ու լուսինը

Այս պատմությունը շատ խորհրդավոր պատմություն է։

Չինաստանում տարեց մարդիկ սերնդեսերունդ այսպիսի պատմությունը են պատմում։Մի աղջիկ է լինում նրան անվանում էին Թայան։ Թայան անունը նշանակում է արև ։Նա ապրում էր գյուղակում, իսկ կողքի գյում ապրում էր մի տղա՝ անունը Յուելյան։Չինարենում Յուելյան անունը նշանակում է լուսին։Աղջիկ սիրահարված էր Յուելյանին, Յուելյանը շատ հաճախ էր գնում Թայանի տուն։Թայանը մտածում էր կամուսնան ։ Բայց մի հզորագույն կախարդ ուզեց ամուսնանալ Թայանի հետ , ծնողները իմացան դրա մասին և ուրախացան ։Յուելյանը շա՛տ աղքատ էր ։Նրանք պայմնավորվեցին <<Հինգշաբթի առավոտյան գան իրար հանդիպեն սև քարի մոտ>>։ Կախարդը տեսավ նրանց ,թե ինչպես Թայանը վազեց տղայի մոտ։Նա իր կախարդական ուժով կրակ վառեց քարի տակ , քարը ճաքեց ։Կախարդը իր ուժերով նրանց դարձրեց տաք աստղ և սառը աստղ․․․Թայանը ապրում էր արևի վրա,Յուելյանը՝լուսնի։ Սիրահարները կարոտեցին միմյանց, բայց այլևս չտեսան իրար․․․

• 

• 

Չինական ժողովրդական հեքիաթ

Այս պատմությունը շատ-շատ տխուր պատմություն է….

Դա վաղուց, շատ վաղուց է եղել: Ներքին Մոնղոլիայի դաշտերով մի գետ էր հոսում՝ լայն, ջրառատ ու ջինջ:Գետի արևմտյան ափում մի գեղեցիկ աղջիկ էր ապրում՝իր մոր հետ, իսկ արևելյան ափում ապրում էր մի հարուստ իշխան՝ իր սեփական ծառաներով և մերձավորներով :Իշխանի մոտ կար մի պատանի հովիվ նրան պարզապես անվանում էին հովիվ :Նա անուն չուներ որովհետև նրա ծնողները մահացել էին:Երբ նա վերադառնում էր տուն նկատեց մի գեղցիկ աղջիկ ,նա աղջկան ուշադրություն չէր դարձնում: Ահա և նրանք սիրահարվեցին: Չինական այս հեքիաթը գեղեցիկ սիրո ուժի մասին է:Իշխանը պատժեց նրանց և նարնք դարձան ժայռեր և միացան իրար: Չար իշխանը դառնոմ է սև կրիա ու կորչում անհետ,իսկ լեռները միշտ կանգուն են…

• 

• 

Չինական ժողովրդական հեքիաթներ

Երկու եղբայր են լինում .մեծ եղբայրը ագահ էր և հարուստ , իսկ փոքրը՝աղքատ: Պատմությունը այն մասին է, թե ինչպես գարնանը բրնձի սերմ խնդրեց աղքատ եղբայրը , որ ցանի ,աշնանը տա: Մեծ եղբոր կինը շատ չար էր. խաբում է և խաշած բրինձ տալիս փոքր եղբորը:Փոքր եղբայրը ցանեց բրինձը ,և միայն մեկ սերմ աճեց ,նա շատ ջանք թափեց,որ աճի ու մեծանա …. Բրնձի այդ մի հատիկը նրան տանում է Արևի լեռ…..

Ծերունիներն ասում են,որ միշտ այդպես է լինում: Արևը երբեք չի վիրավորում աղքատին, տաքացնում է նրան և նվիրում է իր ոսկու մի մասնիկը :Բայց եթե ագահ հարուստն է ուզում բոլորը միայն իրեն վերցնել, զայրացած արևը այրում է նրան իր ճառագայթներով:

• 

• 

•