Posted in Հաշվետվություն, Մայրենի, Uncategorized

Առաջին շրջանի մայրենիի հաշվետվություն

  1. Սեպտեմբերից մինչև դեկտեմբերի մայրենիի էջում քանի՞ նյութ է հրապարակվել: Սեպտեմբերից մինչև դեկտեմբեր իմ բլոգում , մայրենիի էջում հրապարակվել է 52 նյութ:
  2. Հրապարակված նյութերից առանձնացրեք նրանք, որոնցում դուք ստեղծագործել եք, վերնագրերով դրեք, վրաները հղումներն ավելացրեք: «Առաջին օրը դպրոցում» «Իմ կարդացած գրքերը» Կոմիտասի օրեր նախագիծ «Երաժշտությունը իմ կյանքում» «Մայրամուտ» «Ամեն, ամեն ինչ ոսկեզօծվել է» «Իմ նվերը կրթահամալիրին» «Իմ Քարտեզը» «Աշուն օր» « Մշուշների շղարշի տակ» «Ձկնիկ առվին խուտուտ տվեց» « Մայրամուտ»
  3. Մայրենիի դասընթացի տարատեսակ գործունեույթուններից /ընթերցանություն, լեզվական աշխատանք, բանաստեղծությունների ուսուցում, աշխատանք գիրք-տետրով…/ ձեզ ամենից շատ ո՞րն է եղել օգտակար: Մեկ-երկու նախադասությամբ հիմնավերք ձեր պատասխանը: Մայրենիի դասերը հետաքրքիր են, ինձ օգտակար եղել են լեզվական աշխատանքները, որովհետև սովորել եմ ճիշտ գրել:Ամենաշատը սիրում եմ ընթերցանությունը, քանի որ միշտ նոր գրքեր ու հերոսներ եմ բացահայտում:
  4. Մայրենիի դասընթացի ո՞ր գործունեույթւոնն եք դժվարությամբ կամ տհաճությամբ կատարել, ի՞նչն է դրա պատճառը: Մի քիչ դժվարությամբ սովորում եմ բանաստեղծությունների ուսուցումը ,որովհետև ավելի շատ ես սիրում եմ ստեղծագործել, պատմել քան անգիր սովորել:
  5. Շաբաթվա մեր գործունեություններին ի՞նչ նոր ուղղություն կավելացնեք կամ ո՞րը կպակասեցնեք: Կուզեի մեզ ծանոթ հեղինակների տուն թանգարաններ գնալ, այնտեղ գոնե մեկ դաս անել:
  6. Մայրենիի առաջադրանքը տանն ո՞ւմ հետ եք կատարում, ի՞նչ հարցում է տվյալ մարդը ձեզ օգնում: Ինձ օգնում է մայրիկս ,բանաստեղծությունները վիդեո անել և սովորել:
  7. Սեպտեմբերից մինչև հիմա քանի՞ բանաստեղծություն եք սովորել, գրեք դրանց վերնագրերը և վրաները դրեք ձեր ձայնագրությունների կամ տեսանյութերի հղումները:«Աշուն օր», « Մշուշների շղարշի տակ», «Ամեն, ամեն ինչ ոսկեզօծվել է», «Ձկնիկ առվին խուտուտ տվեց», « Մայրամուտ»
  8. Հաջորդ ուսումնական շրջանում առցա՞նց, թե՞ ֆիզիկական միջավայրում կցանկանաք շարունակել մայրենիի ուսուցումը: Պատասխանը հիմնավորեք: Ես հաջորդ կիսամյակում կուզեի մայրենիի ուսուցումը շարունակել ֆիզիկական միջավայրում: Սիրում եմ շփվել ընկերներիս ու ուսուցիչներիս հետ ոչ առցանց տարբերակով: Դպրոցում ավելի հետաքրքիր է դասերը անցկացնել:
  9. Մայրենի դասընթացի առաջին ուսումնական շրջանում ստացած գիտելիքներից առանձնացրեք ձեզ համար կարևորը, օգտակարը: Ինձ ամենաօգտակարը եղել են բառակազմություն և ընթերցանությունը:
  10. Փորձեք 10-12 նախադասությամբ գրել ստեղծագործական աշխատանք, որտեղ շնորհակալություն կհայտնեք բոլոր այն մարդկանց, ովքեր ձեր կարծիքով դրան արժանի են և ներողություն կխնդրեք բոլոր նրանցից, ում կարծում եք, թե նեղացրել եք /աշխատանքը հրապարակեք բլոգում, հղումը բերեք ձեր հաշվետվության նյութի մեջ վերնագրով դրեք:Հարշաքներ լինում են
  11. Լրացում

Posted in Մայրենի, Առաջադրանքներ, Ընթերցանություն, Uncategorized

«Ումպա-Լումպաները» Չարլին և Շոկոլադե գործարան

Ումպա-լումպաների սարսափելի երկիր է, թավ ջունգլիներից բացի ոչինչ չկա ,իսկ այնտեղ աշխահարի ամենավտանգավոր գազաներն են վխտում՝ վագրեղջյուրը, զրահակնճիթ ու սարսափելի զարհուրազավրը, որ նախաճաշին հեշտ ու հանգիստ տասը ումպա – լումպա կուտի ու հետո քառատրոփ կարշավի երկրորդ բաժինն էլ կուտի ։Երբ ես ճամփորհդեցի դեպի Լումպալենդ,նրանք ծառերի վրա էին ապրում։ Ոմպա-լումպաները ամենաշատը սիրում են կակաոյի հատիկներ։Ես մեկնեցի նրանց մոտ բոլոր երեխաներին ,հայրիկներին ․մայրիկների վերցրեցի նրանց և ետ եկա շոկոլոդի գործարան։

Եթե մարդ կամ կենդանի օգնության կարիք ունի սիրով ու հոգով պետք է օգնես։

Posted in Մայրենի, Առաջադրանքներ, Ընթերցանություն

Կանաչ եղևնին 17 դեկտեմբեր

Կանաչ եղևնին-հեքիաթ

Զմրուխտ  գարունն  էր  հյուր  եկել  բնությանը:  Այգում  ու  անտառներում քաղցրահնչյուն  երգում  էին  թռչունները:  Արևը  իր  ջերմ  ժպիտով  ողջունում  էր  նորաբաց  բողբոջներին:  Բնությունը  զարթոնք  էր  ապրում:Ծեր  այգեպանն  իր  այգում  մի  փոքրիկ  եղևնի  տնկեց: Եղևնին  նման  էր  կանաչ  հանդերձ  հագած,  շփոթված  երեխայի:  Արևի  շողերը  հազիվ  էին  հասնում  նրան:  Մի  մեծ,  հզոր  բարդի  իր  ճյուղերով  փակել  էր  արևի  ճանապարհը: Եղևնին  տխրում  էր  արևի  կարոտից: Նա  բարձրահասակ  բարդու  ստվերի  տակ  իրեն  զգում  էր  խեղճ  ու  անօգնական:

Մի  օր  էլ  փոքրիկ  եղևնին  չդիմացավ  ու  սկսեց  բարձրաձայն  արտասվել:  Հպարտ  բարդին  լսեց  նրա  լացի  ձայնը  ու  հարցրեց.

-Ինչո՞ւ  ես  լաց  լինում,  այգեպանը  լացկաններին  չի  սիրում:

-Ես  լացկան  չեմ,  բայց  արևի  շողերը  ինձ  չեն  հասնում  եվ  ես  վախենում եմ,  որ  միշտ  փոքրիկ  կմնամ:  Իսկ  ես  այնքա ՜ն  եմ  ուզում  մեծանալ,  գեղեցիկ  ծառ  դառնալ,-ասաց  փոքրիկ  եղևնին:

Բարդին  արհամարհանքով  վերևից  քմծիծաղ  տվեց.

-Մի  քեզ  նայի՛ր, քո  թույլ  ճյուղերին:  Դու  չես  կարող  մեծանալ: Իսկ  հիմա  ինձ  նայի՛ր:  Տե՛ս,  թե  որքան  հզոր  եմ  ու  ուժեղ:  Եվ  այնքան  պիտի  բարձրանամ,  որ  ճյուղերս  երկինք  հասցնեմ:

Փոքրիկ  եղևնին  ավելի  կծկվեց  ու  ինքնամփոփ  դարձավ: Այդպես  անցավ  գարունը  և  եկավ  շոգ  ամառը:  Բարդու  սաղարթն  ավելի  փարթամացավ:  Արևի   ճառագայթները  չէին  կարողանում  ճեղքել  նրա  հզոր  ճյուղերը,  որպեսզի  հասնեն  եղևնուն:  Իսկ  փոքրիկ  եղևնին  այնքա՜ն  էր  ուզում  աճել  ու  մեծանալ:

Եղևնին  կրկին  սկսեց  կամացուկ  հեծկլտալ:  Անպատկառ  բարդին  շրջվեց  և  գոռաց  նրա  վրա.

-Ի՞նչ  ես  նորից  նվնվում:

Եղևնին  լացակումած  շշնջաց.

-Խնդրում  եմ, խղճա՛  ինձ, մի  քիչ  բացի՛ր  ճյուղերդ: Թող  արևը  ինձ  էլ  հասնի:

-Այդ  էր  պակաս, որ  քեզ  նման  խղճուկի  համար  նեղացնեմ  իմ  ճյուղերին,-հոխորտաց  բարդին:

Փոքրիկ  եղևնին  ձայնը  կտրեց: Ամառն  էլ  անցավ  ու  եկավ  ոսկեհեր  աշունը: Բարդին  աշնանային  զգեստ  հագավ: Նրա  կանաչ-դեղին  տերևները  անհոգ  խաղում  էին  իրար  հետ:: Բայց  ահա  խոր  աշնան  անսիրտ  քամին  պոկոտեց  բարդու  տերևներն  ու  ցաքուցրիվ  շպրտեց  դեսուդեն Բարդին  լրիվ  մերկացավ  ու  սկսեց  դողալ:  Ալեհեր  ձմեռն  իր  ցուրտ  շնչով  սառեցրեց  ողջ  բնությունը: Բարդին  սարսռաց  ցրտից  ու  նրա  բնին  արցունքի  սառած  բյուրեղներ  երևացին: Բարդին  նայեց  փոքրիկ  եղևնուն, որ  դեռ  կանաչ  էր  ու  չէր  մրսում:

-Խնդրում  եմ, գրկի՛ր  իմ  բունը, թե  չէ  ես  կմեռնեմ  ցրտից,-հուսահատ  աղերսեց  բարդին:

-Երբ  ես   լալիս  էի, դու  ինձ  չէիր  օգնում: Երբ  ես  խնդրում  էի, դու  չէիր  լսում  իմ  ձայնը: Բայց  ես  կօգնեմ  քեզ:  Չէ՞  որ  մենք  բոլորս  մեր  մայր  բնության  զավակներն  ենք,-ասաց  եղեվնին:

Փոքրիկ  եղևնու  բարի  Կանաչով նշված բառերը դուրս բեր և գրիր երկու արմատները` չհնչյունափոխված սիրտը  լցվեց  խղճահարությամբ  և  նա  իր  մատղաշ, կանաչ  ճյուղերով  փաթաթվեց  ու  գրկեց  բարդու  սառած  բունը:

Առաջադրանքներ

  1. Դեղինով նշված բառերը դուրս բեր և գրիր դրանց հոմանիշները:                                                                    Զմրուխտ-կանաչ

Ջերմ-տաքություն

Երեխա-մանուկ

Հզոր-ուժգին

Հանդերձ- շոր

Ստվեր-հով

Արտասվել-լալ

Հպարտ-մեծամիտ

Վախենալ-սարսափել

Գոռաց -աղաղակեց

Ալեհեր-ճերմակ

Սարսռալ-մրսել

Զավակներ-երեխաներ                                                                                  2.Կանաչով նշված բառերը դուրս բեր և գրիր երկու արմատները` չհնչյունափոխված տարբերակով, օրինակ` մարտադաշտ- մարտ-ա-դաշտ:

Քաղցրահնչյուն-քաղցր-ա-հնչյուն, նորաբաց-նոր-ա-բաց,բարձրահասակ- բարձր-ա-հասակ,բարձրաձայն-բարձր-ա-ձայն , ոսկեհեր-ոսկի-հեր հուսահատ- հուս-ա-հատ,

3.Բաց կապույտով նշված բառերը դուրս բեր և գրիր դրանց բացատրությունը:                                                            զարթոնք- Ծաղկում

Ինքնափոփ-  Մեկուսացած,  անհաղորդ:

Սաղարթ-տերևներ

Փարթամ-շքեղ

ճեղքել- Կտրել-անցնել

Հեծկլտալ- հեկեկալ

Անպատկառ-ամոթալի 

հոխորտաց –խիզախել

ցաքուցրիվ-Ցիրուցան

բյուրեղներ – 1. Բնականից բազմանիստ ձև ունեցող պինդ մարմին:

աղերսեց -խնդրանք

        4.Մոխրագույնով նշված են այն հատվածները, որտեղ տառ             է պակասում, լրացրու դրանք:

5.Ինչու էր արտասվում եղևնին:                                              Եղևնին ուզում  ,որ արևի շողերը իրեն էլ հասնեին ու բարդու նման բարձրահասակ լիներ:

6.Ինչ սովորեցիր այս պատմվածքից:                                                         Եթե ուրիշը քեզ չի օգնում, դա չի նշանակում, որ դու նրան չպիտի օգնես:J

7.Մեկական բառով բնութագրիր, ապա նկարագրիր բարդուն և եղևնուն:                                                                                                 Բարդի –Անխիղճ, անհոգատար, ինքնահավան:

Եղևնին – Խղճով , մեծ սրտով, բարի:  

8.Վարդագույնով ընդգծիր այն հատվածը, որտեղ երևում է եղևնու բարությունը:

9.Մուգ կանաչով գունավորիր այն հատվածը, որտեղ

Ա. Բնութագրվում է քամին

Բ. Նկարագրված է այգեպանը

Գ. Նկարագրված է աշունը

Դ. Նկարագրված է ձմեռը

Posted in Մայրենի, Առաջադրանքներ, Uncategorized

Ը-Ի Ուղղագրություն

Մեկընդմիշտ-արմատը սկսում է ը- ով , բառի մեջ կա ընդ, համընդհանուր-արմատը սկսում է ը- ով բառի մեջ կա ընդ, լուսնկա – այս բառի մեջ չկա ընդ կամ ըստ, հոտնկայս- այս բառի մեջ չկա ընդ կամ ըստ, օրընդմեջ – արմատը սկսում է ը- ով , բառի մեջ կա ընդ, , հատընտիր – այս բառի մեջ կա ընտիր արմատը, չընդունել, կընկնի, շրջակա, գնդացիր- այս բառի մեջ չկա ընդ կամ ըստ, առընթեր, անընդմեջ-արմատը սկսում է ը- ով, բառի մեջ կա ընդ , համընդհանուր-արմատը սկսում է ը- ով բառի մեջ կա ընդ, մերթընդմերթ -արմատը սկսում է ը- ով բառի մեջ կա ընդ, օրըստօրե, անընկերասեր, չտեսնվել, կնկատի, կրնկակոխ-այս բառի մեջ չկա ընդ կամ ըստ, սրտամոտ, զուգընկեր, ընչաքաղց:

Posted in Մայրենի, Առաջադրանքներ, Ընթերցանություն, Uncategorized

Կանաչ եղևնին-հեքիաթ

Զմրուխտ  գարունն  էր  հյուր  եկել  բնությանը:  Այգում  ու  անտառներում քաղցրահնչյուն  երգում  էին  թռչունները:  Արևը  իր  ջերմ  ժպիտով  ողջունում  էր  նորաբաց  բողբոջներին:  Բնությունը  զարթոնք  էր  ապրում:Ծեր  այգեպանն  իր  այգում  մի  փոքրիկ  եղևնի  տնկեց: Եղևնին  նման  էր  կանաչ  հանդերձ  հագած,  շփոթված  երեխայի:  Արևի  շողերը  հազիվ  էին  հասնում  նրան:  Մի  մեծ,  հզոր  բարդի  իր  ճյուղերով  փակել  էր  արևի  ճանապարհը: Եղևնին  տխրում  էր  արևի  կարոտից: Նա  բարձրահասակ  բարդու  ստվերի  տակ  իրեն  զգում  էր  խեղճ  ու  անօգնական:

Մի  օր  էլ  փոքրիկ  եղևնին  չդիմացավ  ու  սկսեց  բարձրաձայն  արտասվել:  Հպարտ  բարդին  լսեց  նրա  լացի  ձայնը  ու  հարցրեց.

-Ինչո՞ւ  ես  լաց  լինում,  այգեպանը  լացկաններին  չի  սիրում:

-Ես  լացկան  չեմ,  բայց  արևի  շողերը  ինձ  չեն  հասնում  եվ  ես  վախենում եմ,  որ  միշտ  փոքրիկ  կմնամ:  Իսկ  ես  այնքա ՜ն  եմ  ուզում  մեծանալ,  գեղեցիկ  ծառ  դառնալ,-ասաց  փոքրիկ  եղևնին:

Բարդին  արհամարանքով  վերևից  քմծիծաղ  տվեց.

-Մի  քեզ  նայի՛ր, քո  թույլ  ճյուղերին:  Դու  չես  կարող  մեծանալ: Իսկ  հիմա  ինձ  նայի՛ր:  Տե՛ս,  թե  որքան  հզոր  եմ  ու  ուժեղ:  Եվ  այնքան  պիտի  բարձրանամ,  որ  ճյուղերս  երկինք  հասցնեմ:

Փոքրիկ  եղևնին  ավելի  կծկվեց  ու  ինքնամփոփ  դարձավ: Այդպես  անցավ  գարունը  և  եկավ  շոգ  ամառը:  Բարդու  սաղարթն  ավելի  փարթամացավ:  Արևի   ճառագայթները  չէին  կարողանում  ճեղքել  նրա  հզոր  ճյուղերը,  որպեսզի  հասնեն  եղևնուն:  Իսկ  փոքրիկ  եղևնին  այնքա՜ն  էր  ուզում  աճել  ու  մեծանալ:

Եղևնին  կրկին  սկսեց  կամացուկ  հեծկլտալ:  Անպատկառ  բարդին  շրջվեց  և  գոռաց  նրա  վրա.

-Ի՞նչ  ես  նորից  նվնվում:

Եղևնին  լացակումած  շշնջաց.

-Խնդրում  եմ, խղճա՛  ինձ, մի  քիչ  բացի՛ր  ճյուղերդ: Թող  արևը  ինձ  էլ  հասնի:

-Այդ  էր  պակաս, որ  քեզ  նման  խղճուկի  համար  նեղացնեմ  իմ  ճյուղերին,-հոխորտաց  բարդին:

Փոքրիկ  եղևնին  ձայնը  կտրեց: Ամառն  էլ  անցավ  ու  եկավ  ոսկեհեր  աշունը: Բարդին  աշնանային  զգեստ  հագավ: Նրա  կանաչ-դեղին  տերևները  անհոգ  խաղում  էին  իրար  հետ: Բայց  ահա  խոր  աշնան  անսիրտ  քամին  պոկոտեց  բարդու  տերևներն  ու  ցաքուցրիվ  շպրտեց  դեսուդեն: Բարդին  լրիվ  մերկացավ  ու  սկսեց  դողալ:  Ալեհեր  ձմեռն  իր  ցուրտ  շնչով  սառեցրեց  ողջ  բնությունը: Բարդին  սարսռաց  ցրտից  ու  նրա  բնին  արցունքի  սառած  բյուրեղներ  երևացին: Բարդին  նայեց  փոքրիկ  եղևնուն, որ  դեռ  կանաչ  էր  ու  չէր  մրսում:

-Խնդրում  եմ, գրկի՛ր  իմ  բունը, թե  չէ  ես  կմեռնեմ  ցրտից,-հուսահատ  աղերսեց  բարդին:

-Երբ  ես   լալիս  էի, դու  ինձ  չէիր  օգնում: Երբ  ես  խնդրում  էի, դու  չէիր  լսում  իմ  ձայնը: Բայց  ես  կօգնեմ  քեզ:  Չէ՞  որ  մենք  բոլորս  մեր  մայր  բնության  զավակներն  ենք,-ասաց  եղեվնին:

Փոքրիկ  եղևնու  բարի  սիրտը  լցվեց  խղճահարությամբ  և  նա  իր  մատղաշ, կանաչ  ճյուղերով  փաթաթվեց  ու  գրկեց  բարդու  սառած  բունը:

Զմրուխտ-Վառ կանաչ գույնի թափանցիկ թանկագին քար

ոսկեհեր – ոսկեգույն

քմծիծաղ –   հեգնական ծիծաղ՝ ժպիտ

զարթոնք -ձմռան քնից դուրս գալը:

հանդերձ-. Վրան առնելու՝ վրան ծածկելու որևէ գործվածք, կտոր, շոր, ծածկոց։

ինքնամփոփ -Մեկուսացած, ուրիշների հետ շփում չունեցող, փակ, անհաղորդ:

սաղարթ – Բույսի տերևների ամբողջությունը, տերևներ:

հեծկտալ -Ընդհատ-ընդհատ՝ շունչ քաշելով լաց լինել, հեկեկալ:

անպատկառ – Պատկառանք՝ ամոթ չունեցող։

հոխորտալ -hանդգնել:

սարսռալ-դող զգալ, դողդողալ, ցնցումների մեջ լինել երկյուղից

Posted in Մայրենի, Առաջադրանքներ, Ընթերցանություն, Uncategorized

«Չարլին և շոկոլադե գործարանը » Ronald Dahl

Ուիլի Ուոնկան մենակ կանգնած էր գործարանի բաց դարպասների ներսում: Եվ ինչպիսի՜ արտասովոր փոքր մարդ էր նա:Գլանաձև սև գլխարկեր դրել , հագին մուգ մանուշակագույն թավշե ֆրակ էր: Տաբատը ՝ մուգ կանաչ:Ձեռնուցները ՝ մոխրագույն ու մարգարտափայլ:Իսկ ձեռքին՝ ոսկե գլխարկով ընտիր ձեռնափայտ:Իսկ պսպղուն աչքերը , թվում էր , թե անընդհատ քեզ են նայում:զակը ծածկում էր խնամված սև այծամորուսը:Ամբողջ դեմքը ուրախությունից ու ծիծաղից փայլում էր:Եվ ի՜նչ ճարպիկ էր երևում: Ի՜նչ աշխույժ , կայտառ ու կենսախինդ մարդ էր:Բոլորին ուղեկցեց «Շոկոլադե սրահ» Գործարանը նման էր լաբիրինթոսի:Ջո պապիկը Չարլիին անընդհատ ասում էր . -Ձեռքս բաց չթողնես:Ուոնկայի «Շոկոլադե սրահը» մեծ է նույնիսկ ֆուտբոլի դաշտից:

Չարլին շատ տպավորված էր:

Posted in Մայրենի, Առաջադրանքներ, Uncategorized

Լեզվական աշխատանք՝ Ե-է ուղղագրություն

  1. Լրացրեք Ե կամ Է

Աներևույթ, առէջ, ամենաէժան, գոմեշ, ինչևիցե, հնէաբան, վերելակ,  երփներանգ, ենք, էի, որևէ,  ես, նորեկ, մանրէ:

Լրացրեք Ե կամ Է

Լայնէկրան, հնէաբան, ծովեզր, վայրէջք, երփներանգ, նորեկ, մանրէ, էջանշան,  որևիցե,  գոմեշ,  վերելակ,  մեջք,  բազմերանգ,  երբևիցե,  որևէ, էջ, ամենաէժան, չէինք,  էկրան,  Էջմիածին,  չեմ,  էլեկտրաէներգիա, էներգիա, մեխակ, ծովեզր,  հրեշ,  նրբերշիկ, ամենաերկար, լայնէկրան,  եգիպտացորեն, զարկերակ։

Posted in Մայրենի, Առաջադրանքներ

Հեքիաթ փշատերև ծառի մասին

Անտառի մի խորհրդավոր բացատում ապրում էր մի փշատերև ծառ: Անտառի ծառերից ոչ մեկը նրա հետ ընկերություն չէին անում: Գարնանը բոլոր ծառերը բողբոջում էին, տերևակալում, զարդարվում ծաղկաթերթերով, մեկը մյուսին զարմացնում իրենց ծաղիկների բուրմունքով, իսկ փոքրիկ փշատերևը զարմացած նայում էր, թե ինչպես էին բոլոր ծառերը պես-պես զգեստներ հագնում, սոսափում ու պարծենում իրենց գեղեցկությամբ…

կարդալ Ավելին
Posted in Մայրենի, Առաջադրանքներ, Ընթերցանություն

Ռոալդ Դալ«Չարլին և շոկոլադե գործարանը»

Վերջապես եկավ Չարլիի սպասված օրը:Արեգակը այդ օրը շողում էր պայծառ բայց դեռ գետինը ծածկված էր ճերմակ ձյունով, օդն էլ սառն էր :Ուոնկայի գործարանի դարպասների առջև հսկայական խումբ էր հավաքվել՝ դիտելու այն հինգ երջանիկներին, որ պատրաստվում էին այդ դարպասներից ներս խուժել: Ոգևորությանը չափ ու սաման չուներ : Ժամը տասը դեռ չկար:Մարդիկ աղմկում էին ու հրմշտում իրար, իսկ ոստիկանները փորձում էին հեռու պահել դարպասներից:Ինչ -որ տեղ՝ հեռվում, եկեղեցու զանգերը խփեցին ժամը տասը:Ամբոխը մեկ մարդու պես պապանձվեց: Երեխաները դադարեցին այսուայնկողմ վազվզել : Բոլորին հայացքն ողղվել էր գործարանի դարպասներին: -Ահա նա, – լսվեց մեկի ձայնը,- նա է:

Եվ իսկապես նա էր: