Category: Uncategorized

Ումպա-լումպաների սարսափելի երկիր է, թավ ջունգլիներից բացի ոչինչ չկա ,իսկ այնտեղ աշխահարի ամենավտանգավոր գազաներն են վխտում՝ վագրեղջյուրը, զրահակնճիթ ու սարսափելի զարհուրազավրը, որ նախաճաշին հեշտ ու հանգիստ տասը ումպա – լումպա կուտի ու հետո քառատրոփ կարշավի երկրորդ բաժինն էլ կուտի ։Երբ ես ճամփորհդեցի դեպի Լումպալենդ,նրանք ծառերի վրա էին ապրում։ Ոմպա-լումպաները ամենաշատը սիրում են կակաոյի հատիկներ։Ես մեկնեցի նրանց մոտ բոլոր երեխաներին ,հայրիկներին ․մայրիկների վերցրեցի նրանց և ետ եկա շոկոլոդի գործարան։

Եթե մարդ կամ կենդանի օգնության կարիք ունի սիրով ու հոգով պետք է օգնես։

• 

• 

Մեկընդմիշտ-արմատը սկսում է ը- ով , բառի մեջ կա ընդ, համընդհանուր-արմատը սկսում է ը- ով բառի մեջ կա ընդ, լուսնկա – այս բառի մեջ չկա ընդ կամ ըստ, հոտնկայս- այս բառի մեջ չկա ընդ կամ ըստ, օրընդմեջ – արմատը սկսում է ը- ով , բառի մեջ կա ընդ, , հատընտիր – այս բառի մեջ կա ընտիր արմատը, չընդունել, կընկնի, շրջակա, գնդացիր- այս բառի մեջ չկա ընդ կամ ըստ, առընթեր, անընդմեջ-արմատը սկսում է ը- ով, բառի մեջ կա ընդ , համընդհանուր-արմատը սկսում է ը- ով բառի մեջ կա ընդ, մերթընդմերթ -արմատը սկսում է ը- ով բառի մեջ կա ընդ, օրըստօրե, անընկերասեր, չտեսնվել, կնկատի, կրնկակոխ-այս բառի մեջ չկա ընդ կամ ըստ, սրտամոտ, զուգընկեր, ընչաքաղց:

Եթե Աննայի տոնածառի վրա կախված էր 10 խաղալիք։Իսկ Մարկի տոնածառի վրա 10անգամ ավել խաղալիքներ ։Քա՞նի հատ խաղալիք ուներ Մարկը, եթե Աննային նվիրեց իր խաղալիքների կեսի կեսը։

1կգ մսի համար մայրիկը վճարեց 2000դր ,Մարկը գնեց միսը 10.000դրաի ։Քանի կիլոգրամ էր Մարկի գնած միսը։

Դարի մեջ կա 100տարի։ 12 դարի մեջ քա՞նի տարի կլինի։

Ձմեռ Պապիկը օրը 100 նամակ է ստանում իսկ սև Ձմեռ պապիկը 1000 անգամ շատ։Քանի նամակ կստանան Ձմեռ պապերը միասին մեկ շաբաթում։

Երեխաաները ձմռան աամիսներին գնացին դահուկի մրցույթների։Քանի փուլ տևեց մրցումները,եթե նրանք մրցում էին 15 օրը մեկ։

Զմրուխտ  գարունն  էր  հյուր  եկել  բնությանը:  Այգում  ու  անտառներում քաղցրահնչյուն  երգում  էին  թռչունները:  Արևը  իր  ջերմ  ժպիտով  ողջունում  էր  նորաբաց  բողբոջներին:  Բնությունը  զարթոնք  էր  ապրում:Ծեր  այգեպանն  իր  այգում  մի  փոքրիկ  եղևնի  տնկեց: Եղևնին  նման  էր  կանաչ  հանդերձ  հագած,  շփոթված  երեխայի:  Արևի  շողերը  հազիվ  էին  հասնում  նրան:  Մի  մեծ,  հզոր  բարդի  իր  ճյուղերով  փակել  էր  արևի  ճանապարհը: Եղևնին  տխրում  էր  արևի  կարոտից: Նա  բարձրահասակ  բարդու  ստվերի  տակ  իրեն  զգում  էր  խեղճ  ու  անօգնական:

Մի  օր  էլ  փոքրիկ  եղևնին  չդիմացավ  ու  սկսեց  բարձրաձայն  արտասվել:  Հպարտ  բարդին  լսեց  նրա  լացի  ձայնը  ու  հարցրեց.

-Ինչո՞ւ  ես  լաց  լինում,  այգեպանը  լացկաններին  չի  սիրում:

-Ես  լացկան  չեմ,  բայց  արևի  շողերը  ինձ  չեն  հասնում  եվ  ես  վախենում եմ,  որ  միշտ  փոքրիկ  կմնամ:  Իսկ  ես  այնքա ՜ն  եմ  ուզում  մեծանալ,  գեղեցիկ  ծառ  դառնալ,-ասաց  փոքրիկ  եղևնին:

Բարդին  արհամարանքով  վերևից  քմծիծաղ  տվեց.

-Մի  քեզ  նայի՛ր, քո  թույլ  ճյուղերին:  Դու  չես  կարող  մեծանալ: Իսկ  հիմա  ինձ  նայի՛ր:  Տե՛ս,  թե  որքան  հզոր  եմ  ու  ուժեղ:  Եվ  այնքան  պիտի  բարձրանամ,  որ  ճյուղերս  երկինք  հասցնեմ:

Փոքրիկ  եղևնին  ավելի  կծկվեց  ու  ինքնամփոփ  դարձավ: Այդպես  անցավ  գարունը  և  եկավ  շոգ  ամառը:  Բարդու  սաղարթն  ավելի  փարթամացավ:  Արևի   ճառագայթները  չէին  կարողանում  ճեղքել  նրա  հզոր  ճյուղերը,  որպեսզի  հասնեն  եղևնուն:  Իսկ  փոքրիկ  եղևնին  այնքա՜ն  էր  ուզում  աճել  ու  մեծանալ:

Եղևնին  կրկին  սկսեց  կամացուկ  հեծկլտալ:  Անպատկառ  բարդին  շրջվեց  և  գոռաց  նրա  վրա.

-Ի՞նչ  ես  նորից  նվնվում:

Եղևնին  լացակումած  շշնջաց.

-Խնդրում  եմ, խղճա՛  ինձ, մի  քիչ  բացի՛ր  ճյուղերդ: Թող  արևը  ինձ  էլ  հասնի:

-Այդ  էր  պակաս, որ  քեզ  նման  խղճուկի  համար  նեղացնեմ  իմ  ճյուղերին,-հոխորտաց  բարդին:

Փոքրիկ  եղևնին  ձայնը  կտրեց: Ամառն  էլ  անցավ  ու  եկավ  ոսկեհեր  աշունը: Բարդին  աշնանային  զգեստ  հագավ: Նրա  կանաչ-դեղին  տերևները  անհոգ  խաղում  էին  իրար  հետ: Բայց  ահա  խոր  աշնան  անսիրտ  քամին  պոկոտեց  բարդու  տերևներն  ու  ցաքուցրիվ  շպրտեց  դեսուդեն: Բարդին  լրիվ  մերկացավ  ու  սկսեց  դողալ:  Ալեհեր  ձմեռն  իր  ցուրտ  շնչով  սառեցրեց  ողջ  բնությունը: Բարդին  սարսռաց  ցրտից  ու  նրա  բնին  արցունքի  սառած  բյուրեղներ  երևացին: Բարդին  նայեց  փոքրիկ  եղևնուն, որ  դեռ  կանաչ  էր  ու  չէր  մրսում:

-Խնդրում  եմ, գրկի՛ր  իմ  բունը, թե  չէ  ես  կմեռնեմ  ցրտից,-հուսահատ  աղերսեց  բարդին:

-Երբ  ես   լալիս  էի, դու  ինձ  չէիր  օգնում: Երբ  ես  խնդրում  էի, դու  չէիր  լսում  իմ  ձայնը: Բայց  ես  կօգնեմ  քեզ:  Չէ՞  որ  մենք  բոլորս  մեր  մայր  բնության  զավակներն  ենք,-ասաց  եղեվնին:

Փոքրիկ  եղևնու  բարի  սիրտը  լցվեց  խղճահարությամբ  և  նա  իր  մատղաշ, կանաչ  ճյուղերով  փաթաթվեց  ու  գրկեց  բարդու  սառած  բունը:

Զմրուխտ-Վառ կանաչ գույնի թափանցիկ թանկագին քար

ոսկեհեր – ոսկեգույն

քմծիծաղ –   հեգնական ծիծաղ՝ ժպիտ

զարթոնք -ձմռան քնից դուրս գալը:

հանդերձ-. Վրան առնելու՝ վրան ծածկելու որևէ գործվածք, կտոր, շոր, ծածկոց։

ինքնամփոփ -Մեկուսացած, ուրիշների հետ շփում չունեցող, փակ, անհաղորդ:

սաղարթ – Բույսի տերևների ամբողջությունը, տերևներ:

հեծկտալ -Ընդհատ-ընդհատ՝ շունչ քաշելով լաց լինել, հեկեկալ:

անպատկառ – Պատկառանք՝ ամոթ չունեցող։

հոխորտալ -hանդգնել:

սարսռալ-դող զգալ, դողդողալ, ցնցումների մեջ լինել երկյուղից

Ուիլի Ուոնկան մենակ կանգնած էր գործարանի բաց դարպասների ներսում: Եվ ինչպիսի՜ արտասովոր փոքր մարդ էր նա:Գլանաձև սև գլխարկեր դրել , հագին մուգ մանուշակագույն թավշե ֆրակ էր: Տաբատը ՝ մուգ կանաչ:Ձեռնուցները ՝ մոխրագույն ու մարգարտափայլ:Իսկ ձեռքին՝ ոսկե գլխարկով ընտիր ձեռնափայտ:Իսկ պսպղուն աչքերը , թվում էր , թե անընդհատ քեզ են նայում:զակը ծածկում էր խնամված սև այծամորուսը:Ամբողջ դեմքը ուրախությունից ու ծիծաղից փայլում էր:Եվ ի՜նչ ճարպիկ էր երևում: Ի՜նչ աշխույժ , կայտառ ու կենսախինդ մարդ էր:Բոլորին ուղեկցեց «Շոկոլադե սրահ» Գործարանը նման էր լաբիրինթոսի:Ջո պապիկը Չարլիին անընդհատ ասում էր . -Ձեռքս բաց չթողնես:Ուոնկայի «Շոկոլադե սրահը» մեծ է նույնիսկ ֆուտբոլի դաշտից:

Չարլին շատ տպավորված էր:

Թվերը գրելու հնամենի եղանակը

Թվերի   գրառումը     հայերենի    այբուբենի   տառերով․

Օգտվելով   այս  աղյուսակից  լուծեք  խաչբառը:

Խաչբառ

Կարդալ ավելին

1. Լրացրեք Ե կամ Է

Աներևույթ, առէջ, ամենաէժան, գոմեշ, ինչևիցե, հնէաբան, վերելակ,  երփներանգ, ենք, էի, որևէ,  ես, նորեկ, մանրէ:

Լրացրեք Ե կամ Է

Լայնէկրան, հնէաբան, ծովեզր, վայրէջք, երփներանգ, նորեկ, մանրէ, էջանշան,  որևիցե,  գոմեշ,  վերելակ,  մեջք,  բազմերանգ,  երբևիցե,  որևէ, էջ, ամենաէժան, չէինք,  էկրան,  Էջմիածին,  չեմ,  էլեկտրաէներգիա, էներգիա, մեխակ, ծովեզր,  հրեշ,  նրբերշիկ, ամենաերկար, լայնէկրան,  եգիպտացորեն, զարկերակ։

Ход проекта:

• создание интересных заданий
• новое применение своих знаний
• развитие навыков владения иностранным языком
• развитие творческого мышления

1.1Выбрать и написать об одном из героев русских народных сказок (Баба-Яга, избушка на курьих ножках, Змей Горыныч, богатыри, Иван- Дурак_)

Бой на Калиновом мосту.

В некотором царстве, некотором государстве жили-были царь с царицей.Была подружка – попова дочка, и любимая служанка Чернавушка. Ровно через девять месяцев родилось у каждой по сыну- молодцу, Иван- царевич, Иван – попович и у Чернавушки Иван – крестьянский сын . Раз возвращаются они с охоты им навстречу выбегают матери.—Сыны наши милые, защитники верные, напали на русскую землю лютые вороги — змеи многоголовые. —Не плачьте милые не пустим ворогов через Калинов мост.Взяли в крепкие руки мечи, копья и шиты. Дошли они к реке Смородинной. Стоит у Калинова моста одна избушка.—Ну братцы тут нам караул держать —сказал Иван – царевич.В первую ночь стал сторожить Иван – царевич.В друг, воды взволновались, на дубах орлы раскричались :выезжает чудо-юдо трехглавый змей.От его смрадного дыхания на три версты все огнем вспыхнуло.А Иван взмахнул мечом — все три головы змея поганого в речку покатались!На другую ночь пошел караулить змея Иван – попович. В полночь воды в реке взволновались на дубах орлы раскричались — вышел на Калинов мост чудо-юдо шестиглавое.Взбежал Ванюшка на мост, изловчился, взмахнул острым булатным мечом и снес змею три головы.Поутру возвращается Иван-попович -бодрый веселый.—Тихо ли ночь прошла?—спрашивает Иван-царевич.На третью ночь пришел черед караулить Ване.—Братцы милые, я на страшный бой иду. Как знак подам —бегите на помощь . Стоит Ваня у Калинова а за ним земля русская. И сного выезжает змей Горыныч чудо – юдо девятиглавое.—Чую, здесь Иван-крестьянский сын.—За моих братьев смертью казню.—Не хвались, змей поганый. Иван снес сразу три головы.А тот чиркнул пальцем — все головы приросли. Тогда схватил крестьянский сын пудовый камень, бросил в избушку— братиям знак подать .Покосилась крыша тесовая, а братия спят, ничего не слышат.Иван, изловчился и снес сразу шесть голов!А змей пальцем чиркнул —приросли головы, будто и не падали.Тогда кинул крестьянский сын свой щит в избушку к братиям. Только тут братия проснулись, бросились Ивану на помощь .И пошел богатырский бой.А тут все братия отличились :Отстояли Калинов мост и все землю русскую. А как вернулись братья домой,задал царь пир на весь мир.

В этой старинной сказке в образах знаменитого Змея Горыныча и змеев многоглавых воплотились представления народа о жестоких захватчиках, нападавших на русскую землю.

1. Как звали племянницу князя Киевского?

Забава

Любава

Милослава

2. В кого влюбилась Забава?

Пастуха Алексия

Конюха Петра

Гонца Елисея

3. Как звали хана, с которого Добрыне приказали собрать дань?

Релей

Бекет

Батый

4. Кем приходился Змей Горыныч для Добрыни Никитича?

Напарником

Одноклассником

5. К кому Колыван отвёл Забаву?

К Кащею

Другом

К Тугарину Змею

К Бабе-Яге

6. С помощью чего Колыван одолел Горыныча?

Меча-кладенца

Избушки на курьих ножках

Иглы

7. На какой горе прятался Колыван?

Кудыкина гора

Волшебная гора

Гора страданий

8. Как звали жену Добрыни Никитича?

Марья Ивановна

Настасья Филипповна

Дарья Петровна

9. Какую премию выхватил хан Бекет?

Оскар

Ника

Золотой Глобус

10. Что уничтожили герои мультфильма после того, как Калыван сбежал?

Долговые расписки

Проклятое золото

Доспехи

1. Դո՛ւրս գրիր անծանոթ բառերը և բառարանի օգնությամբ բացատրի՛ր:
2. Ջինջ-հստակ ոսկեգեղմ-Ոսկեգույն գեղմ ունեցող խարտյաշ – դեղնորակ (մազեր): վերջալույս -Մայրամուտ  մատաղ- նորածիլ խորունկ- Նույնն է՝ Խոր:  խորասույզ -Մտքերի մեջ սուզված, անդուլ- անդադար ինքնմոռաց – Ինքնամոռացության մեջ գտնվող, ինքն իրեն մոռացած: ղողանջ-Մետաղյա կամ ապակյա առարկայի թրթռուն ձայն՝ հնչյուն
3. Նկարագրի՛ր եղնիկին: Շատ նրբազգաց քնքուշ եղնիկ է։
4. Պատմվածքը համառոտ պատմի՛ր:Մի եղնիկի մասին էր անտառի եղնիկը շա՜տ զեղված էր։
5. Դո՛ւրս գրիր պատմվածքի ամենահուզիչ հատվածը: Անտառը կանչում է նրան, ընկերների ազատ վազքն է տեսնում նա մթին թավուտների մացառուտ ժայռերն ի վեր,- մտածում էի ես:Մի փոքր հետո ավելի սաստկացավ քամին` փոթորիկ դառնալու չափ. մեկ էլ աղմուկով բացվեցին լուսամուտի փեղկերը, և մի ուժգին շառաչ միանգամից ներս խուժեց: Եղնիկը հանկարծակի մի ոստումով ցատկեց լուսամուտի գոգը` աչքերը սուզելով շառաչուն խավարի մեջ: Ես իսկույն վրա վազեցի բռնելու նրան, սակայն նա մի ակնթարթի մեջ թռավ լուսամուտից պարտեզը և ծածկվեց խավարների մեջ…Դե՛հ, հիմա՛ գնա ու գտիր նրան իր հայրենի անծայր անտառներում…»:
6. Ո՞րն է այս պատմվածքի հիմնական իմաստը:Այս պատմվածքի իմաստը այն էր, որ չի կարելի՛ կենդանուն իր տնից բաժանել։
7. Դո՛ւրս գրիր աշունը պատկերող հատվածը: Այսպես սկսեց ընկերս աշնանային մի երեկո, երբ նստած միասին նրա պատշգամբում, հիացած նայում էինք հեքիաթական վերջալույսով վարվռուն սարերին, որոնց վրա մակաղած հոտերի նման մեղմորեն հանգչում էին ոսկեգեղմ անտառները: