Posted in Մայրենի, Առցանց ուսուցում, Ընթերցանություն, Իմ գրադարանը

«Անմահության լեռները» հոկտեմբերի 30

Չինական ժողովրդական հեքիաթ

Այս պատմությունը շատ-շատ տխուր պատմություն է….

Դա վաղուց, շատ վաղուց է եղել: Ներքին Մոնղոլիայի դաշտերով մի գետ էր հոսում՝ լայն, ջրառատ ու ջինջ:Գետի արևմտյան ափում մի գեղեցիկ աղջիկ էր ապրում՝իր մոր հետ, իսկ արևելյան ափում ապրում էր մի հարուստ իշխան՝ իր սեփական ծառաներով և մերձավորներով :Իշխանի մոտ կար մի պատանի հովիվ նրան պարզապես անվանում էին հովիվ :Նա անուն չուներ որովհետև նրա ծնողները մահացել էին:Երբ նա վերադառնում էր տուն նկատեց մի գեղցիկ աղջիկ ,նա աղջկան ուշադրություն չէր դարձնում: Ահա և նրանք սիրահարվեցին: Չինական այս հեքիաթը գեղեցիկ սիրո ուժի մասին է:Իշխանը պատժեց նրանց և նարնք դարձան ժայռեր և միացան իրար: Չար իշխանը դառնոմ է սև կրիա ու կորչում անհետ,իսկ լեռները միշտ կանգուն են…

Posted in Հայրենագիտություն, Առաջադրանքներ, Առցանց ուսուցում

Վահագնի մասին Հոկտեմբերի 30

Վահագնը հեթանոս հայերի կողմից ամենա սիրված Աստվածն էր:Նա քաջության, կրակի և արևի Աստվածն էր: Նրան անվանում էին նաև Վիշապաքաղ, քանի որ ըստ ավանդույթի նա պայքարել է խավարի վիշապների դեմ:Նա ուներ հրեղեն մորուք և մազեր որից մարդիկ կրակ էին վերձնում և տանում իրենց օջախները:Խորենացու շնորհիվ պահպանվել է «Վահագնի ծնունդը» ձոնը:

Վահագնի գլխավոր մեհյանը գտնվել է Տարոնի Աշտիշատ ավանում:Վիշապաքաղ Վահագնի արձանի հեղինակը կրկին արդեն մեզ հայտնի Կառլեն Նուրիջանյանն է: