Մի անգամ աշնանը…

Ժամանակին մի երեխա կար, անունը՝ Դոպսոն։Դոպոնը ապրում էր մի երկրում, որտեղ աշունը հինգ տարին մեկ էր լինում, երեխան շա՜տ էր սիրում աշունը և անհամբեր,սպասում էր այդ տարուն ։Մի անգամ Դոպսոնը որոշեց դուրս գա, ըկերների հետ խաղա։Նա իջավ և ինչ տեսա՜վ, ընկերները կանգնած նայում էին աշնան թափվող տերևներին,բոլորր տրևները ընկան՝ բացի մեկից, որը ծառի կատարին նստել ու չէր ուզում իջնել։Երբ այդ տերևը ընկավ Դաֆը տերևը բռնեց և նվիրեց Դոպսոնին։ Դոպսոնը այդ տերևը խնամքով պահեց իր հուշատետրում ։Նրա ընկերներն էին՝Մարտը,Դաֆը,Տեդը,Թիմը։Նա իր ընկերների հետ ծանոթացել էր աշնանը, նրանք արդեն հինդ տարի է իրար հետ էին ,բայց այս աշնանը նա պետք է տեղափոխվեր ուրիշ երկիր ։ Դոպսոնը հուզված ընկերներին հրաժեշտ տվեց և մեկնեց․․․

Քսան տարի հետո․․․
Դոպսոնը արթնացավ և արագորեն դասավորեց իրերը և հանկարծ տեսավ այն տերևը, որ իրեն էր նվիրել Դաֆը։Նա շատ ուրախացավ, ու հիշեց ընկերներին։Դուպոնը աշխատաքի ճանհապարին նկատեց Դաֆին, , նրանք իրար շատ էին կարոտել գրկեցին իրար ,բարևեցին, և գնացին Դոպսոնի տուն։
Դաֆը հարցրեց
—Դու պահե՞լ էս իմ նվիրած տերևը—
Դոպսոնը պատասխանի փոխարեն ընկերոջը մեկնեց հուշատետրը․․․
Նրանք իրար պատմելու շատ բան ունեին․․․․
Սա իրական ընկերությունն է․․․

Հեղինակ ՝Մարկ Վարդանյան

Photos by MV-Mark Vardanyan